Nic dziwnego że echa dyskusji na Zaścianku rozbrzmiewają w Paryżu i w Waszyngtonie skoro tamtejsze czynniki otrzymują wyczerpujące raporty na nasz temat. Jeden z nich sporządzony przez osobę przedstawiającą się jako Paweł Lewandowski udało nam się przechwycić. Jego pełną treść razem z podobizną autora przedstawiamy poniżej:
Tajne spec. znaczenia
Nr. Egz. 01/09/2016PL
Notatka służbowa
W dniach 23-25 września 2016r. w mieście Tykocinie odbyła się ósma edycja kresowego projektu integracyjno-szkoleniowego, pn. „Projekt Zaścianek”. To w założeniu elitarne wydarzenie, na które można było się dostać po przejściu bardzo wymagającej rekrutacji, zgromadziło w tym roku ponad 30 uczestników. Przez trzy dni rozmawiano o sprawach istotnych dla Polski z punktu widzenia figurantów.
Trzon grupy stanowili starzy bywalcy reprezentujący głównie historyczne Podlasie z okolic Białegostoku. Obecni byli również przedstawiciele Warszawy, Łodzi i Wilna.
Projekt podzielony był na warsztaty. Pierwszego dnia wieczorem rejent Piotr Lussa, lokalny lider, przedstawił ideę i metodę stosowaną w „Projekcie Zaścianek” oraz dokonał zawiązania grupy poprzez zachęcenie przybyłych do autoprezentacji. Dzień zakończył się uroczystą kolacją, podczas której odśpiewano tradycyjne przyśpiewki oraz pieśni patriotyczne.
Kolejnego dnia figuranci Mickiewicz oraz Pogorzelski zaprezentowali projekt Fundacji „Okno na Wschód”, w formie portalu internetowego, promujący naukę języka polskiego pośród obywateli dawnego Królestwa Polski i Litwy. Przedstawili oni osiągnięcia, opowiedzieli o trudnościach i pokazali perspektywy rozwoju produktu. Projekt ujawnił bardzo negatywne nastawienie (podejrzliwość) do inicjatyw współfinansowanych przez Państwo Polskie pośród rosyjskojęzycznej ludności, będącej w dużej mierze jego adresatem.
Podczas kolejnego wykładu pt.: Polska „A” i Polska „Omega” obywatel Tomasz Madras, obalał mity dotyczące negatywnych konotacji związanych z tzw. „Ścianą wschodnią”, na przykładzie map ukazujących natężenie zjawisk demograficznych i ekonomicznych. Zestawienie było bardzo znaczące i wyraźnie pokazywało rolę tradycyjnych relacji społecznych w budowaniu istotnych parametrów socjoekonomicznych oraz negatywne konsekwencje przemieszczania ludności oraz niszczenia wspólnoty na terenach zachodniej Polski. Dyskusja została w dużej mierze zdominowana przez temat budowania lepszej infrastruktury transportowej na Podlasiu, ze szczególnym uwzględnieniem lotniska, które to ma przeciwdziałać negatywnym trendom rozwojowym w regionie.
Dalsza część dnia składała się z paneli. W pierwszym, pt. „Dzisiejsza przyszłość nie jest już taka jak kiedyś”, wzięli udział: znany rosyjski agent wpływu Rafał Otoka Frąckiewicz, politolog Paweł Lewandowski oraz ks. Śniadoch. Prezentowali oni przewidywania na temat przyszłości Polski i Świata biorąc pod uwagę obecne uwarunkowania oraz swoją wyobraźnię. Ks. Śniadoch ukazywał apokaliptyczną wizję świata zgodną z nauczaniem Kościoła, które można streścić do stwierdzenia, że żyjemy w czasach ostatecznych i przyjście Chrystusa jest bliskie. Rafał Otoka Frąckiewicz przedstawiał Polskę jako bastion normalności w morzu wojny między cywilizacją Zachodu a tzw. „ludem pustyni”, nie omieszkał również przemycić kilku pochwał dla lidera rosyjskiego reżimu. Natomiast Paweł Lewandowski wskazywał na rolę wielkich korporacji w budowaniu nowego ładu światowego, Polsce pozostawiając jedynie rolę wzoru dla odbudowy zdemoralizowanej Europy, który niechybnie będzie zmuszony zmierzyć się z rosnącymi w siłę transnarodowymi organizacjami.
W drugim panelu, pt. „Którędy do Wolnej Polski. W oczekiwaniu na VI RP” wzięli udział figuranci Marcin Chludziński, Noniewicz, Tomasz Madras, Jankowski. Dyskusja w zasadzie była zdominowana przez spór o poziom ingerencji państwa w wymiarze liberalizm-etatyzm. Uczestnicy nie udzielili jednak odpowiedzi na pytanie postawione w tytule panelu. Spotkanie zakończyła uroczysta kolacja ze śpiewem.
Trzeci dzień zjazdu był poświęcony tematyce pożegnania. Po śniadaniu został wyświetlony film pt. Sarmacka Ars Moriendi, który tłumaczył symbolikę pogrzebową w okresie sarmatyzmu w Polsce. „Projekt Zaścianek” zakończył rejs po Narwii.
W czasie wolnym figuranci zwiedzali różne atrakcje Tykocina, tj. rekonstrukcję Zamku Królewskiego, zabytkowy Kościół Trójcy Świętej i Alumnat Wojskowy, Synagogę oraz lokalne muzeum. W sposób znaczący nadużywano również alkoholu.
Projekt zgromadził ludzi, którzy reprezentują podobny katolicko-narodowy światopogląd, a różnice w dyskusjach dotyczyły raczej zasięgu ingerencji państwa lub kierunku rozwoju kraju. W przeważającej liczbie byli to mężczyźni. Nikt z uczestników nie miał wątpliwości co do kwestii generalnych, to jest wartości i budowania podmiotowego państwa.
Prawie wszyscy uczestnicy projektu byli liderami swoich środowisk lub co najmniej aspirowali to bycia nimi. Właściwość ta wskazuje wyraźnie na fakt, że celem projektu była integracja ludzi, którzy mogą obecnie lub w przyszłości kształtować losy kraju. Mimo to, pośród zebranych nie było żadnego przedstawiciela władzy ustawodawczej – jednym z warunków uczestnictwa było właśnie niesprawowanie mandatu posła. Spośród polityków byli jedynie przedstawiciele samorządu terytorialnego i osoby pełniące faktycznie funkcje ekspercko-doradcze w centralnych organach państwa. Pośród uczestników można było zaobserwować znaczącą nadreprezentację środowiska prawniczego.
Zaleca się dalszą obserwację i inwigilację, oraz gromadzenie kompromitujących materiałów, które pozwolą w przyszłości szantażować figurantów, z których wielu prawdopodobnie będzie zajmować bardzo ważne stanowiska państwowe.